Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie polityki rządu wobec polskiej mniejszości w Niemczech

   Szacuje się, że poza granicami Polski mieszka ok. 15-20 mln osób pochodzenia polskiego (z tego 1,5-2 mln w Niemczech), które w mniejszym lub większym stopniu poczuwają się do związku z krajem ojczystym.

   Właśnie dzisiaj mija ósma rocznica podpisania polsko-niemieckiego Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 r. Mimo że w traktacie wymienia się z jednej strony mniejszość niemiecką w Polsce, a z drugiej strony mówi się o obywatelach niemieckich polskiego pochodzenia, którzy przyznają się do języka, kultury lub tradycji polskiej, to według polskich służb dyplomatycznych obie grupy mają równe uprawnienia. Również art. 20 pkt 20 traktatu mówi, że umawiające się strony realizują prawa i obowiązki zgodnie ze standardami międzynarodowymi dotyczącymi mniejszości narodowych.

   Z obszernej korespondencji Konwentu Organizacji Polskich w Niemczech dowiadujemy się jednak, że rząd Republiki Federalnej Niemiec nie traktuje Polonii niemieckiej według tych standardów. Również opracowanie ˝Polacy w Niemczech˝ - Polskiej Rady w Niemczech przytacza przykłady różnego traktowania mniejszości niemieckiej w Polsce i polskiej w Niemczech. Świadczy o tym również fakt, że Republika Federalna Niemiec ratyfikując Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych uznała niemieckich Sinti i Romów za następną mniejszość narodową, nie przywróciła natomiast statusu mniejszości Polakom w Niemczech, który został im odebrany przez hitlerowskie Niemcy po wybuchu II wojny światowej.

   Uznając grupę Sinti i Romów za mniejszość narodową, rząd niemiecki zerwał z ustanowioną przez siebie zasadą, iż członkowie mniejszości narodowej muszą zamieszkiwać na zwartym terenie. W swoim oświadczeniu z 7 lutego 1997 r. rząd niemiecki (Bundestag - pismo nr 13/6912) podaje, że Sinti i Romowie zamieszkują w rozproszeniu na terenie całych Niemiec.

   W tym kontekście i ta jedyna przeszkoda, jaką stawiali do tej pory Niemcy, odmawiając przyznania statusu mniejszości Polonii niemieckiej, przestaje istnieć.

   W obliczu powyższych faktów zwracamy się z następującymi pytaniami:

   1. Jakie kroki zamierza podjąć rząd Rzeczypospolitej Polskiej, aby Polonia niemiecka odzyskała utracone po II wojnie światowej prawa mniejszości narodowej?

   2. Co rząd zamierza zrobić, aby zagwarantowane w polsko-niemieckim traktacie o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy prawa Polonii niemieckiej były przez stronę niemiecką respektowane?

   3. Jak rząd zamierza rozwiązać problem finansowania przez stronę niemiecką polskich organizacji, które obecnie są takiej pomocy całkowicie pozbawione?

   Do reprezentowania nas w dalszych pracach upoważniamy posłankę Halinę Nowinę-Konopkę i posła Ryszarda Matusiaka.

   Poseł Halina Nowina-Konopka

   oraz grupa posłów

   Warszawa, dnia 17 czerwca 1999 r.