Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie równego traktowania zakładów opieki zdrowotnej w świetle ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw wraz z późniejszymi zmianami

   Ustawa z 16 grudnia 1994 r. nie dotyczyła tzw. małych zakładów zatrudniających mniej niż 50 pracowników. Także ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji przewiduje objęcie pomocą publiczną tylko zakładów zatrudniających więcej niż 50 pracowników. Wojewódzki Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży zatrudnia średnio 23-24 pracowników i w latach 2000-2002 wypłacał swoim pracownikom zwiększone wynagrodzenia, które równoważyły tzw. podwyżkę 203. Jednakże od przekształcenia kas chorych w Narodowy Fundusz Zdrowia w 2003 r. placówka ta nie miała możliwości uzyskiwania dodatkowych środków, które rekompensowałyby podwyżkę. Płace pracowników ww. placówki są zaniżone, ponieważ jeśli jej pracownicy podjęliby pracę na analogicznych stanowiskach w zakładach opieki zdrowotnej zatrudniających powyżej 50 osób, otrzymaliby podwyżkę płac o 313 zł (˝podwyżka 203˝ oraz następne 110 zł).

   Pracownicy zatrudnieni w Wojewódzkim Ośrodku Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży otrzymują niewspółmiernie niskie wynagrodzenie w stosunku do posiadanych przez siebie kwalifikacji i poniesionych nakładów pracy. Ponadto w sytuacji, gdy w większych zakładach pracy mają oni szansę otrzymać wyższe wynagrodzenia (z racji objęcia tych zakładów przez pomoc publiczną), istnieje ryzyko odchodzenia z pracy w Wojewódzkim Ośrodku Profilaktyki i Terapii Uzależnień osób o najwyższych kwalifikacjach. Osoby te wybierają pracę w innych zakładach opieki zdrowotnej oraz w innych zawodach. Powoduje to stratę dla Wojewódzkiego Ośrodka Profilaktyki i Terapii Uzależnień oraz poważne obniżenie jakości jego świadczeń. Warto dodać, że proces specjalizacji i wyszkolenia nowego pracownika wymaga ze strony ośrodka nowych nakładów i zajmuje od 5 do 8 lat.

   W związku z powyższym proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

   1. Jaki podział środków na ewentualne podwyższenie płac planuje Ministerstwo Zdrowia, by uniknąć zjawiska dyskryminowania pracowników tzw. małych zakładów opieki zdrowotnej, jakie powstało w związku z ˝ustawą 203˝?

   2. Jaka jest liczba pracowników objętych zjawiskiem dyskryminacji poprzez niemożliwość otrzymania ˝podwyżki 203˝ z tej racji, iż pracują w tzw. małym ZOZ?

   3. Czy możliwe jest podjęcie działań przez Ministra Zdrowia mających na celu zadośćuczynienie powstałej sytuacji dyskryminacji?

   Z poważaniem

   Poseł Robert Tyszkiewicz

   Warszawa, dnia 24 maja 2006 r.