Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie realizacji ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw

   Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych stanowi: ˝pas drogowy - wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą˝.

   Identyfikacja granic pasa w płaszczyźnie poziomej nie budzi wątpliwości (linie graniczne gruntu). Kontrowersje powstają przy określeniu granic pasa w płaszczyźnie pionowej. Moim zdaniem wyodrębnieniu pasa z przestrzeni nad i pod powierzchnią gruntu służy część definicji zapisana po przecinku - pas drogowy zamyka się w drodze jako budowli wraz z obiektami budowlanymi i urządzeniami technicznymi, ale tylko tymi, które funkcjonalnie związane są z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu i potrzebami zarządzania drogą. Zatem pas drogowy pod ziemią kończy się tam, gdzie sięgają najgłębiej posadowione urządzenia i elementy budowli drogowych.

   Taka interpretacja jest zbieżna z prawem własności gruntu i wykorzystaniem tego prawa w świetle art. 143 Kodeksu cywilnego - własność gruntu rozciąga się na przestrzeni nad i pod powierzchnią w granicach określonych przez społeczno-gospodarcze przeznaczenie gruntu.

   1. Ustawa, wymieniona na wstępie, wprowadziła nowe brzmienie art. 40 ustawy o drogach publicznych, w którym przekazano kompetencje do ustalania opłat za zajęcie pasa drogowego organom jednostek samorządu terytorialnego.

   Jedną z zasadniczych jest zmiana opłat za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogą lub potrzebami ruchu drogowego (art. 40 ust. 2 pkt 2). Ust. 5 określa wymiar opłaty jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy urządzenia i rocznej stawki za zajęcie pasa drogowego.

   Czy ˝roczna stawka˝ występująca w działaniu obliczenia opłaty oznacza:

   a) stawkę do wyliczenia opłaty jednorazowej tylko w roku ustalenia tej stawki?

   b) stawkę do wyliczenia opłat w roku bieżącym i kolejnych latach za to samo urządzenie, raz umieszczone w pasie drogowym?

   Opłata z tytułu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, związana jest z zajęciem pasa, zatem (moim zdaniem) może być wymierzona jako świadczenie jednorazowe, gdyż do zajęcia pasa dochodzi jednokrotnie.

   3. Art. 40 ust. 2 wymienia cztery przypadki wymagające zajęcia pasa drogowego. Kolejny ustęp - 3 stanowi, że za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę. Umieszczenie urządzeń wg ust. 2 pkt 2 wymaga przeprowadzenia robót wg ust. 2 pkt 1.

   Czy w związku z tym, mimo iż występuje jedna akcja zajęcia pasa drogowego przez firmę wykonującą zlecenie inwestora, potrzebne są dwa zezwolenia, wydawane raz na wniosek inwestora, drugi raz na wniosek wykonawcy? Czy też wystarczy jedno zezwolenie na zajęcie pasa w celu przeprowadzenia robót, a wymierzenie opłaty związanej z umieszczeniem urządzeń może nastąpić z urzędu?

   Z poważaniem

   Poseł Jerzy Polaczek

   Warszawa, dnia 9 września 2004 r.