Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie nowelizacji ustawy o doradztwie podatkowym

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani poseł Renaty Szynalskiej w sprawie nowelizacji ustawy o doradztwie podatkowym, w szczególności przyjętego w niej rozwiązania przyznającego prawo do przekształcenia wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych we wpis ostateczny osobom, które udowodnią, że przez co najmniej 8 lat poprzedzających złożenie wniosku o przekształcenie wpisu wykonywały czynności doradztwa podatkowego, uprzejmie wyjaśniam.

   Przyjęcie założenia, że doradztwo podatkowe jest działalnością, do wykonywania której niezbędne jest posiadanie wysokich kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych zdaniem egzaminu, było podstawową przesłanką poddania regulacji ustawowej wykonywanych usług doradztwa podatkowego. Regulacja ta miała służyć ochronie interesów podatnika. Niewłaściwa porada niewykwalifikowanego doradcy może bowiem narazić podatnika na poważne konsekwencje materialne, a nawet odpowiedzialność karną. Ta przesłanka była główną przyczyną zarówno uchwalenia w 1996 r. ustawy o doradztwie podatkowym, jak też pozostania przy tej samej koncepcji wykonywania doradztwa podatkowego przy jej nowelizacji. Biorąc pod uwagę powyższe, sądzę, że odstąpienie od obowiązku zdania egzaminu przez wszystkie osoby wpisane warunkowo na listę doradców podatkowych jest sprzeczne z przyjętym założeniem. Egzamin miał być sposobem weryfikacji kwalifikacji osób, które w różnej formie zajmowały się świadczeniem usług z zakresu doradztwa podatkowego, a obecnie mają wykonywać zawód zaufania publicznego, jakim niewątpliwie jest zawód doradcy podatkowego.

   Pragnę zauważyć ponadto, że jest ewenementem, iż w przypadku normowania zawodu zaufania publicznego ustawodawca zrezygnował z postawienia wysokich wymogów merytorycznych, które są podstawowym gwarantem właściwego wykonywania tego zawodu w ochronie interesu publicznego. Doradca podatkowy jest w Polsce zawodem nowym, bez tradycji, ze względu zaś na jego specyfikę trudno byłoby określić pożądany rodzaj czy też kierunek wykształcenia. W związku z powyższym jedyną obiektywną formą weryfikacji wszystkich kandydatów na doradców podatkowych jest właśnie egzamin. Ten egzamin byłby sprawdzianem poziomu merytorycznego i jednocześnie stanowiłby o randze tego zawodu. Można zaryzykować twierdzenie, że przyjęta regulacja jest niekorzystna dla środowiska doradców podatkowych, albowiem na wiele lat obniży rangę i prestiż tego zawodu, również w opinii przedstawicieli innych zawodów zaufania publicznego (np. radców prawnych, biegłych rewidentów), do wykonywania których poza praktyką niezbędne jest posiadanie wyższego wykształcenia oraz zdanie egzaminu.

   Powyższe stanowisko prezentowałem w trakcie prac parlamentarnych nad nowelizacją ustawy o doradztwie podatkowym. Opowiadając się przeciw proponowanemu rozwiązaniu, wyrażałem obawę co do konsekwencji, jakie spowoduje dopuszczenie do zawodu doradcy podatkowego osób o niesprawdzonych kwalifikacjach. Parlament uznał jednak, że sprawą o bardziej doniosłym znaczeniu jest fakt, aby osoby warunkowo wpisane na listę doradców podatkowych nie straciły - po okresie przejściowym - swego miejsca pracy, gdyż nie będą w stanie zdać egzaminu, który był warunkiem utrzymania przyznanego czasowo tytułu ˝doradca podatkowy˝.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Jan Rudowski

   Warszawa, dnia 8 czerwca 2001 r.