Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dotacji państwa na zakup książek do bibliotek szkolnych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Wiktora Osika w sprawie dotacji z budżetu państwa na zakup książek do bibliotek szkolnych uprzejmie informuję pana marszałka, że logika podziału tych środków oraz zastosowane kryteria i zasady podziału były nieco odmienne, niż wynikałoby to z pytań sformułowanych przez pana posła.

   Informuję zatem, że jak dotychczas na zakup podręczników dla dzieci pochodzących z rodzin najuboższych w ramach ˝realizacji programu ograniczenia ubóstwa wśród dzieci i młodzieży˝ wydatkowano łącznie kwotę 16 325 000 zł z rezerw celowych nr 15 i nr 56 budżetu państwa na rok 1999.

   Środki te zostały podzielone pomiędzy poszczególne województwa wg kryterium prognozowanej liczby uczniów szkół podstawowych i gimnazjów w roku szkolnym 1999/2000. Dalszego podziału na poszczególne gminy dokonali wojewodowie przy uwzględnieniu wskaźników bezrobocia i dochodowości, tak aby środki trafiły do szkół, do których uczęszczają uczniowie najubożsi. Zatem zasilenie bibliotek szkolnych, o którym wspomina pan poseł, było tylko środkiem, a nie celem tej akcji i przy tym założeniu mogło dochodzić do sytuacji, w której jedna placówka (biblioteka) otrzymywała znikomą kwotę, a inna nieproporcjonalnie większą.

   Traktując rzecz statystycznie, o co pyta pan poseł, informuję, że przy uwzględnieniu liczby 6-letnich szkół podstawowych i gimnazjów, na jedną szkołę (bibliotekę szkolną) przypadła kwota ok. 750 zł.

   Mamy świadomość, że kwota przeznaczona na ten cel w skali kraju nie zaspokaja potrzeb w dostatecznym stopniu, o czym świadczą napływające do MEN sygnały. Dlatego też Ministerstwo Edukacji Narodowej wystąpiło do Ministerstwa Finansów o przeznaczenie na ten cel dodatkowej kwoty 3 866 860 zł pozostałej z rezerwy celowej nr 15 budżetu państwa na rok 1999. Należałoby tu jednak dodać, że skuteczna pomoc uczniom najuboższym zależy również od starannej i spójnej pracy szkoły i nauczycieli w wyborze tytułów spośród podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego, obliczonym również na komplementarność oferty podręcznikowej gromadzonej w bibliotekach.

   Mam nadzieję, że przekazane informacje i wyjaśnienia wyczerpują wątpliwości pana posła.

   Natomiast generalnego komentarza wymagają fakty, które, jak należy wnosić, stały się przyczyną złożenia interpelacji, tzn. przekazanie niewielkich środków dwóm placówkom szkolnictwa specjalnego. Sam fakt jest o tyle zastanawiający, że podręczniki, ćwiczenia i pomoce spełniające funkcję podręczników do kształcenia specjalnego (dla uczniów upośledzonych umysłowo, niesłyszących i niewidomych) są od lat, wg odrębnego systemu, finansowane z budżetu MEN i uczniowie otrzymują je nieodpłatnie. Zatem placówki szkolnictwa specjalnego nie powinny być uwzględniane w ˝programie ograniczenia ubóstwa wśród dzieci i młodzieży˝ w części dotyczącej podręczników szkolnych. Nie bez przyczyny wojewodowie dokonywali podziału środków na gminy prowadzące szkoły podstawowe i gimnazja z wyłączeniem placówek szkolnictwa specjalnego, prowadzonych przez jednostki samorządu szczebla powiatowego.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Andrzej Karwacki

   Warszawa, dnia 15 listopada 1999 r.