Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wywiązywania się inwestorów strategicznych prywatyzowanych przedsiębiorstw państwowych z podpisanych umów oraz kontroli wyprowadzania za granicę części środków NFI

   W odpowiedzi na interpelację pani posłanki Anny Marii Filek zgłoszonej w dniu 8 kwietnia 1999 r., pomimo dużej ogólnikowości postawionych pytań, przedstawiam następujące wyjaśnienie:

   W umowach z inwestorami strategicznymi prywatyzowanych przedsiębiorstw państwowych stronami są inwestor oraz spółka. Skarb państwa pozostaje akcjonariuszem tychże spółek, jednakże jego władza nad zarządem spółki, a przez to i możliwość wpływania na jego decyzje zależna jest od ilości posiadanych akcji. Kwestie te reguluje Kodeks handlowy.

   W spółkach parterowych z programu NFI skarb państwa ma tylko 25% akcji, zaś 60% akcji jest własnością narodowych funduszy inwestycyjnych lub innych akcjonariuszy strategicznych. Majątkiem spółek zarządzają władze, na których skład i decyzje mają wpływ najwięksi akcjonariusze. Jeżeli właściciel największego pakietu akcji zdecyduje wycofać się ze spółki, to on negocjuje takie warunki sprzedaży należących do niego akcji, jak: cena za 1 akcję, wielkość pakietu akcji, kwestie socjalne, gwarancje zatrudnienia i przyszłe inwestycje w spółkę. O tym, kto zostanie nowym inwestorem strategicznym w spółce, nie decydują władze spółki ani pozostali akcjonariusze.

   Wobec powyższego kwestie mechanizmów egzekwujących realizację podjętych przez inwestora zobowiązań regulują umowy jednostkowe.

   Odnośnie do pkt. 4 interpelacji pani poseł wyjaśniam, iż skarb państwa jest jednym z akcjonariuszy narodowych funduszy inwestycyjnych, którego obecny udział w kapitale akcyjnym poszczególnych funduszy wynosi ok. 16%. Wpływ skarbu państwa na działania podejmowane w NFI ogranicza się do wykonywania praw z akcji, których skarb państwa jest właścicielem.

   Ministerstwo Skarbu Państwa w związku z wykonywaniem praw z akcji NFI uczestniczy w walnych zgromadzeniach akcjonariuszy funduszy i uczestniczy w podejmowaniu uchwał dotyczących podstawowych spraw związanych z funkcjonowaniem narodowych funduszy inwestycyjnych. Skarb państwa posiada po 2 przedstawicieli w 7-osobowych radach nadzorczych NFI, które sprawują nadzór nad działalnością funduszu.

   MSP mając na uwadze, iż środki finansowe zainwestowane w poszczególne fundusze mogą być wycofane przez akcjonariuszy również w drodze umarzania akcji funduszu, podejmie wszelkie kroki w celu wprowadzenia do statutów NFI zapisu, iż nie będzie dopuszczalne umorzenie akcji funduszu, zanim nie zostanie spłacona pożyczka Banku Światowego.

   Ponadto w przypadku gdyby miało dojść do likwidacji funduszy, to zgodnie z z przepisami prawa najpierw musieliby zostać zaspokojeni wierzyciele funduszu, a więc również Bank Światowy, a dopiero później majątek pozostały po zaspokojeniu wierzycieli mógłby zostać podzielony pomiędzy akcjonariuszy NFI.

   W sprawach, o które pyta pani poseł w pkt 2 i 3, jedynie kompetentne do udzielenia odpowiedzi są władze spółki, to jest rada nadzorcza i zarząd. W załączeniu przekazuję kopie pism, jakie w sprawie Cementowni ˝Nowa Huta˝ zostały przekazane do marszałka województwa małopolskiego oraz do przewodniczącego Rady Krajowej Sekcji Materiałów Budowlanych NSZZ ˝Solidarność˝.

   Mam nadzieję, że powyższe wyjaśnienia usatysfakcjonują panią poseł.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 5 maja 1999 r.