Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sposobu naliczania składki ubezpieczenia zdrowotnego w wypadku osób podejmujących dodatkową pracę

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Marcina Zawiły, przekazaną przy piśmie SPS-0202-1801/99, w sprawie obowiązku opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne przez osoby, które prowadzą dodatkowo działalność gospodarczą lub dodatkowo zatrudniają się poza stałym miejscem pracy, uprzejmie wyjaśnia, że system powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, wprowadzony ustawą z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU nr 28, poz. 153 z późn. zm.), oparty jest na zasadzie solidaryzmu społecznego. Praktycznie zasada ta sprowadza się do założenia, że wszyscy członkowie społeczeństwa uzyskujący dochody składają się na ponoszenie kosztów świadczeń zdrowotnych udzielanych wszystkim potrzebującym ubezpieczonym na tych samych zasadach i na tym samym poziomie, bez względu na uzyskiwane dochody.

   Solidaryzm społeczny wyraża się tym, że: ubezpieczenie jest powszechne i obowiązkowe, wysokość składki uzależniona jest od indywidualnych przychodów i stanowi ich równy dla wszystkich procent, otrzymywane świadczenie uwarunkowane jest wyłącznie potrzebą zdrowotną, czynniki ryzyka rozłożone są na wszystkich ubezpieczonych w danej kasie.

   Ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym określa w art. 8 krąg osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jeżeli ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego źródła, to zgodnie z art. 22 składka będzie opłacana od wszystkich tych źródeł przychodów, dla których ustalona jest podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgodnie z art. 21 ustawy.

   Należy zauważyć, że ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym wprowadziła zasadę (art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 160), iż składka na powszechne ubezpieczenie zdrowotne podlega odliczeniu od:

   - podatku dochodowego od osób fizycznych, obliczonego według skali podatkowej (określonej w art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych),

   - zryczałtowanego podatku dochodowego opłacanego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i karty podatkowej oraz od przychodów osób duchownych.

   Zasada ta została zachowana przy kolejnych nowelizacjach ustawy i nadal obowiązuje. Została ona odpowiednio uwzględniona w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zatem z odliczenia składki korzystają wszyscy ubezpieczeni, u których wystąpi zaliczka na podatek (co najmniej w wysokości opłacanej składki). Natomiast nie korzystają z odliczenia ubezpieczeni, u których podatek nie wystąpi, lub nie korzystają w pełnej wysokości w przypadku, gdy podatek jest niższy od składki.

   Równocześnie uprzejmie informuję, że rozważana jest potrzeba znowelizowania niektórych przepisów ustawy, w tym także budzących przedstawione przez pana posła wątpliwości.

   Minister

   Franciszka Cegielska

   Warszawa, dnia 18 maja 1999 r.