Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie opłat z tytułu nieuzasadnionego wezwania karetki pogotowia

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Marcina Zawiły z dnia 12 kwietnia 1999 r. (nr SPS-0202-1722/99) w sprawie pobierania opłat za usługi medyczne świadczone przez pogotowie ratunkowe oraz na interpelację pana posła Mirosława Kuklińskiego z dnia 12 kwietnia 1999 r. (nr SPS-0202-1726/99) w sprawie opłat ponoszonych przez chorych bądź inne osoby z tytułu nieuzasadnionego wezwania karetki pogotowia, przekazuję poniższe wyjaśnienia:

   Zgodnie z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej ˝Pogotowie Ratunkowe udziela świadczeń zdrowotnych w razie wypadku, urazu, porodu, nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia powodującego zagrożenie życia˝ (art. 28).

   W świetle obowiązujących przepisów świadczenia z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej nie wchodzą w zakres działania pogotowia ratunkowego i traktowane są jako świadczenia ponadstandardowe. Na przykład młody, ogólnie zdrowy pacjent z temperaturą i objawami grypy wzywa pogotowie ratunkowe zamiast skontaktować się lekarzem leczącym - osoba pod wpływem alkoholu wzywa pogotowie z żądaniem ˝odtrucia˝ - pacjent przewlekle chory wzywa pogotowie celem zmierzenia ciśnienia krwi i zbadania ogólnego stanu zdrowia.

   Wszystkie wezwania do zachorowań i wypadków na ulicach, w zakładach pracy itp. są świadczeniami pozostającymi w gestii pogotowia ratunkowego i jako takie udzielane są bezpłatnie.

   W chwili obecnej konstrukcja przepisów prawnych stanowi podstawę do pobierania opłat i ustalania cenników przez dyrektorów Pogotowia Ratunkowego (art. 33 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej mówi, iż ˝Publiczny zakład opieki zdrowotnej udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych osobom ubezpieczonym oraz innym osobom uprawnionym do tych świadczeń na podstawie odrębnych przepisów, nieodpłatnie, za częściową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością˝, ponadto art. 31a ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym określa, jakie świadczenia nie przysługują ubezpieczonemu w kasie chorych. Jednocześnie przepisy regulujące wysokość opłat są w znacznej części nieaktualne, ponadto w wykazie określającym ceny urzędowe wiele świadczeń nie jest w ogóle ujętych).

   Brak przepisów wykonawczych oraz delegacji do ich wydania, brak wypracowanych procedur dokonywania oceny i zasadności pobieranych opłat rodzi niezadowolenie społeczne i kontrowersje z tym związane. Potoczne informacje o odpłatności za usługi pogotowia ratunkowego z pewnością decydują o społecznym odbiorze i sceptycznym podejściu społeczeństwa do działalności pogotowia ratunkowego.

   Aktualnie w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej trwają prace nad nowelizacją ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (DzU 91/91/408 z późn.zm.). W trakcie prac priorytetowe znaczenie nadano sprawom związanym z uregulowaniem dopuszczalności pobierania opłat przez pogotowie ratunkowe, w tym ustaleniem systemu kontroli tych procedur.

   Aktualnie prowadzone są prace nad projektem ustawy o ratownictwie medycznym, w którym zostanie ściśle określony zakres działań pogotowia ratunkowego, standardy postępowań, standardy ilościowe dotyczące zabezpieczenia danego obszaru itp. Ustawa ureguluje również współzależność działań między podstawową opieką zdrowotną i ratownictwem medycznym.

   Minister

   Franciszka Cegielska

   Warszawa, dnia 20 maja 1999 r.